De rij bij de kassa

Voor ons in de rij: een moeder van een jaar of veertig, vijfenveertig. Naast haar haar jong volwassen dochter, en de vriend van die dochter.

Ze kwamen voor de duurste iPhone. Die er ook mocht komen, dacht de moeder, via een Apple-lening.

Alleen: die lening kwam er niet. Niet genoeg financiële zekerheid, zei de verkoper. Voor iedereen in de winkel hoorbaar.

“Misschien kan het via een gewone banklening?” opperde hij dan maar.

Weer vragen. “Hebt u nog leningen lopen?” — “Nee hoor, nee hoor,” antwoordde de moeder. De bankbediende ging aan de slag. Tot ook dat spaak liep.

Het moment dat bleef hangen

En dan zag ik het gebeuren: de kaken van de dochter die op elkaar klemden. Haar lichaam dat strakker werd. En de moeder die bleef proberen. Tot het uiteindelijk lukte. Niet op de rekening van haar zaak, zoals eigenlijk de bedoeling was, maar op haar privérekening.

Terwijl ze tekende, zei ze tegen haar dochter:

“Dit zijn letterlijk mijn laatste euro’s die ik aan jou geef.”

De dochter verpinkte niet. Ze liep blij de winkel uit met haar nieuwe telefoon.

Ik bleef achter met een brok in mijn keel. En met een vraag die ik niet meer kwijt raakte: wat doet dit soort momenten met een ondernemer? Met een moeder? Met een dochter die niet beseft wat ze net gekregen heeft?

Les 1: koop luxe vanuit overvloed, niet vanuit tekort

Een dure iPhone is op zich niet goed of fout. Niks mis met luxe, niks mis met jezelf of je kinderen iets te gunnen.

Maar op het moment dat je ervoor moet lenen, terwijl de financiële ruimte er gewoon niet is, koop je geen product meer.

Je koopt een gevoel. Een gevoel dat je je op dat moment eigenlijk niet kan veroorloven.

Dit gaat niet alleen over een iPhone

Dit geldt niet alleen voor die moeder in de Lab9. Dit geldt voor elke ondernemer die wegkijkt van zijn zakencijfers om toch die dure wagen, dat dure kantoor of die dure reis te kopen of te doen.

Overvloed voelt geweldig. Tekort verkleed als overvloed voelt op korte termijn ook geweldig.

Tot de rekening komt.

Sta jij deze zomer eens stil bij je eigen “laatste euro’s”-momenten?

Waar in jouw zaak koop jij vanuit overvloed? En waar eigenlijk vanuit angst voor tekort?

Het zijn geen makkelijke vragen. Maar het zijn wel de vragen die het verschil maken tussen een zaak die op korte termijn overleeft, en een zaak die op lange termijn wint.

Volgende week deel ik het tweede deel van dit verhaal. Want die ene zin van de moeder — “dit zijn mijn laatste euro’s” — die greep me ook naar de keel.